چند روزی از طرف نیروهایی که دولتمردان امروزی و شورای امنیت ملی به آنها لقب نیروهای مردم پایه داده اند (بسیجی های آقا سید علی و سید روح الله) به بیابانها رفتیم. از طرفی متاثرم از اینکه نتوانستم در تشییع شرکت کنم و از طرف دیگر دلشادم که جزئی کوچک از نیروی عظیم امت سید علی بوده و در نیروهای ایشان ثبت حضور زده ام.

براستی شبهای بیابان چقدر وهم انگیز است. تو را در منحنی سینوسی به روزهای ازل برده سپس به روزهای ابد برمیگرداند. مدام در این رفت و آمد بالا و پائینت میکند. شب بسیار موجود عجیبی است. وقتی به آسمان مینگری مدام در ذهن هزاران سوال پیش میآید و غرق تفکر میشوی. شب با خودش تفکر میآورد. هدیه شب ، تفکر است.