برای بنده عزیزت ابلیس منبری از نور گذاشته بودی و او در آسمان هفتم برای ملائک درس خداشناسی میداد و از اسماء زیبایت میگفت و همه شاگردانش به جان نیوش میکردند. خیلی ادعای عبودیت تو را میکرد. آنچنان طوفانی برایش رقم زدی و آزمایشی برایش ترتیب دادی که از آسمان هفتم به زیر افتاد و صدای خورد شدنش برای همه هم مسلکانش درس عبرتی شد. و او آئینه عبرت شد برای همه عابدان و زاهدانی که عبودیت نداشتند.

اما مهم این است ، شنیده ام که آخرین دعای ابلیس در حالی اجابت شد که رجیم بود و از رحمت تو سالیان سال فاصله داشت. تو همچین خدایی هستی که حتی دعای ابلیس رجیم را استجابت میکنی.

فقط به من بگو من چه کرده ام که اولین دعایم را هم اجابت نکرده ای و در انتظارش نشسته ام. مگر از رجیم شدن بالاتر هم بوده است و تو به ما اطلاع نداده ای؟ همینه که فکر میکنم یکی یکدانه خلقتت هستم. همین است که غرور سراسر وجودم را پر کرده است. آری من آنم که هیچ مثل و مانندی ندارم.....

شاید ابلیس افسوس من را میخورد. ابلیس آئینه عبرت برای همه مخلوقات است و من آیینه عبرت او هستم.