... مصيبت بس عظيم است و جانكاه، ناله هاي دردناك و دلخراش كسي به گوش مي رسد كه در دست گرگهاي بيابان نينوا گرفتار شده، و همينك صداي ناله ي او و خاندان گرامش طنين انداز است، و پرده ي گوش انسانهاي بارحمت و رأفت را به حركت درآورده، و فطرت و احساسات پاك آنها را بارور مي نمايد، كه راستي مهر و محبت، اشك و گريه، و ابراز احساسات و عواطف وراي زمان و مكان است، و زمان و مكان را در اين وادي عاشقانه راهي نيست.

شخصيتي كه قلم از شناسايي او ناتوان، و بشر از درك و معرف مقام او عاجز تا چه رسد كه او را توصيف نمايد. چنين شخصيت عظيمي را بايستي خالق او؛ خداي متعال، پيامبران الهي و خاتم آنها و اوصياي او معرفي نمايند.

آخر او كيست؟

و كدام نور الهي است؟

و كدامين ستاره ي پر فروغ دنياي ظلماني است؟

و كدامين كشتي نجات است؟

آري؛ او حسين بن علي عليه السلام است، كسي كه حضرت باري تعالي در مقام و منزلت او مي فرمايد: يا محمد!... و جعلت حسينا خازن وحيي، و أكرمته بالشهادة، و أعطيته مواريث الأنبياء، فهو سيدالشهداء... (مثير الأحزان: ۴). اي محمد!... حسين را خزانه دار وحي خود قرار دادم، و او را با شهادت گرامي داشتم، و مواريث پيامبران را به او عطا نمودم، پس او سيد و آقاي شهيدان است...

كسي كه پيامبر عظيم الشأن صلي الله عليه و آله و سلم در توصيف او مي فرمايد: حسين مني و أنا من حسين... اسمه مكتوب عن يمين العرش: ان الحسين مصباح الهدي، و سفينة النجاة،... (بحارالانوار: ۲۰۵ : ۳۶ ح ۸)  . حسين از من است و من از حسين، نام او بر سمت راست عرش نوشته شده است: همانا حسين چراغ پر فروغ هدايت و كشتي نجات است...

كسي كه پدر بزرگوارش اميرمؤمنان علي عليه السلام در موردش مي فرمايد: بأبي و امي الحسين المقتول بظهر الكوفة (مثير الأحزان: ۴) . پدر و مادرم فداي حسيني كه در پشت كوفه كشته مي شود.

كسي كه امام حسن عليه السلام مصيبت او را بزرگ شمرده و مي فرمايد: لا يوم كيومك يا أباعبدالله! (بحارالانوار: ۲۱۸: ۴۵.)  . اي اباعبدالله! هيچ روزي به روز تو نمي رسد.

كسي كه خود در توصيف خويش مي فرمايد: أنا قتيل العبرة، لا يذكرني مؤمن الا بكي (بحارالانوار: ۲۷۹ : ۴۴ ح ۵.)  . من كشته ي منسوب به اشك و گريه هستم، هيچ مؤمني مرا ياد نمي كند جز آن كه براي من مي گريد.

كسي كه امام سجاد عليه السلام درباره ي او مي فرمايد: أنا ابن من قتل صبرا، و كفي بذلك فخرا (مثير الأحزان: ۴) . من فرزند كسي هستم كه با زحمت كشته شد و اين افتخار براي من كافي است.

شخصيتي كه امام صادق عليه السلام در مورد حضرتش مي فرمايد: الحسين عليه السلام عبرة كل مؤمن (بحارالانوار: ۴۴:۲۸۰ ح ۱۱) . حسين عليه السلام وسيله ي گريه ي هر مؤمن است.

كسي كه امام رضا عليه السلام مصيبت او را چنين تصوير كرده و مي فرمايد: ان يوم الحسين عليه السلام أقرح جفوننا، و أسبل دموعنا، و أذل عزيزنا بأرض كرب و بلاء، أورثتنا الكرب و البلاء الي يوم الانقضاء، فعلي مثل الحسين عليه السلام فليبك الباكون... (البحار: ۲۸۳ : ۴۴ ح ۱۷)  . همانا روز امام حسين عليه السلام پلكهاي ما را مجروح، و اشك ما را جاري نمود، و عزيز ما را در سرزمين كرب و بلا ذليل كرده و تا روز قيامت كرب و بلا را بر ما به ارث گذاشت، پس بر همچو حسين عليه السلام بايد گريه كنندگان گريه نمايند.

كسي كه منتقم خون پاك او يعني حضرت مهدي عليه السلام در خطاب به آن حضرت مي فرمايد: فلئن أخرتني الدهور، و عافني عن نصرك المقدور، و لم أكن لمن حاربك محاربا، و لمن نصب لك العداوة مناصبا، فلأندبنك صباحا و مساء، و لأبكين لك بدل الدموع دما، حسرة عليك، و تاسفا علي ما دهاك و تلهفا، حتي أموت بلوعة المصاب، و غصة الاكتياب  (الصحيفة المبارکة المهدية: ۴۳۰) . اگر روزگار مرا به تأخير انداخت، و دست تقدير مرا از ياري تو بازداشت، و نشد كه با كساني كه با تو پيكار نمودند بستيزم، و با كساني كه با تو دشمني داشتند به نبرد برخيزم، اكنون هر صبح و شام براي تو ناله مي كنم، و به جاي اشك برايت خون گريه مي كنم، از روي حسرت بر تو و تأسف بر مصيبت هايي كه بر تو وارد شد، تا اين كه در اثر سوز مصيبت ها و غصه ي جانكاه و اندوه فراوان بميرم.

شخصيتي كه عقول بشريت از كار، حماسه و مظلوميت او متحير مانده، و در مقابل او جز ابراز عواطف و احساسات، اشك، گريه، ناله، عزاداري و سوگواري براي او چيز ديگري ندارند.

آري؛ عزاداري، مقتل خواني، گريه، سينه زني و... همه و همه براي عشق و محبت به چنين وجود نازنين است، جايي كه خداي متعال قصه ي مصايب او را براي پيامبر خويش حضرت زكريا عليه السلام بازگو مي نمايد، و او صدا به گريه و ناله بلند مي كند و در رثاء او مي گويد: الهي! أتفجع خير جميع خلقك بولده؟... الهي! أتلبس عليا و فاطمة عليهماالسلام ثبات هذه المصيبة؟... (بحارالانوار: ۲۲۳ : ۴۴ ح ۱). خدايا! آيا دل بهترين مخلوق خود در عزاي فرزندش به درد مي آيد؟ آيا علي عليه السلام و فاطمه عليهاالسلام لباس اين مصيبت را خواهند پوشيد؟

آري! اول عزادار و مقتل خوان او خداي متعال، انبيا و پيامبران الهي و ملائك آسمانها هستند.

حسين عليه السلام خون خداست و خدايش به دست خلف صالح و فرزند او مهدي منتظر عليه السلام انتقام خون او را خواهد گرفت، ان شاء الله.

و راستي چنان شخصيتي اگر مظلوم واقع شود بايد همچنان فرزندي كه همه ي پيامبران و اوليا منتظر او هستند منتقم خون او باشد...

اينك چهارده قرن از آن مصيبت اندوهناك مي گذرد، كاروانهاي عزاداري و سوگواري عاشقان و دلدادگان آن حضرت همواره بهتر از قبل، عاشقانه و مخلصانه به عزاداري و ابراز عواطف و احساسات مي پردازند، و هر كسي به اندازه ي معرفت و شناختش در اين وادي گام برمي دارد.

منبع: متن فوق منقول از سایت ولی عصر میباشد.

*********

.... یا اله العاصین .... این بنده عاصی را در این مسیر که خودت رهنمون شدی ، به کشتی نجاتش و به مصباح هدایش ، از قید این دنیای دنی آزاد کن.... این وامانده از خیل عزیزان را در این صحرای کرب و بلا دریاب...