شفاعت و حق الناس
ولی اگر حق الناسی به گردنت باشد، حتی به اندازه سر سوزنی، خلعت آخرتت با تربت خالص کربلا هم نوشته و متبرک شده باشد که هیچ، با بوریای اباعبدالله هم کفنت کرده باشند و پایین پای حضرتش هم دفن شده باشی و دهه ها روضه مصیبت کربلا هم گرفته باشی و مردم هم با دیدن شام و ناهار نذری ات به به و چه چه کرده باشند باز هم پایت گیر است.
آنهایی که فکر میکند حب علی و آل علی برای بخشش و آمرزششان کفایت میکند عجب ساده دلانی هستند!!
حاشا و کلا که اگر اینگونه بود، عدالت خدا را چگونه توجیه میتوان کرد.
و وای به حال آنانی که قربة إلی الله حق الناس می کنند! که اینان عجیب در جهل مرکب خود دست و پا می زنند.
منبع: سخنرانی رحیم پور ازغدی (تفسیر نوشته ای از شهید مطهری)
***********
و این دقیقا" جواب سوالات این ذهن حقیر میباشد که:
آیا براستی اگر محل دفن در تخفیف عذاب موثر باشد پس تاملی کنیم در محل دفن جبت و طاغوت در کنار پیامبر اعظم صلی الله و علیه و آله و سلم ، آنانی که حضرت محسن ابن علی ابن ابیطالب علیه السلام را به همراه مادر عظیم القدرشان حضرت زهرای مرضیه سلام الله علیها به شهادت رساندند. دین اسلام را از جایگاه رفیعش تنزل داده و خفیف کرده و منحرف ساختند.
آیا مامون عباسی که قاتل امام معصوم است و در کنار مضجع شریف امام رضا علیه السلام دفن گردیده است بدون عذاب میباشد؟ و روایات مستند شیعه میگویند که قاتل امام معصوم یا حرامزاده و حرام لقمه است و یا منافق چه میشوند؟
آیا براستی خیل عظیمی از کشته شده گان روز عاشورا از سپاه کفر و ظلمه که در همین زمین کربلا مدفونند، آیا ایشان بدون عذابند؟
آیا این از روایات ما نیست که: شفاعت ما در محشر دستگیر شماست. آیا عالم برزخ را نباید با اعمال از پیش فرستاده خودمان طی طریق کنیم؟
آیا شیعه در صدق گفتار امام صادق علیه السلام شک دارد؟ ایشان فرمودند که به شفاعت ما نمیرسد هر کسی که نماز را سبک بشمارد. آیا امام حسین و امام صادق علیهم السلام نقیض یکدیگرند؟
آیا ائمه معصومین ترجمان زنده قرآن مجید نیستند؟ آیا نشنیده ایم که امام علی علیه السلام فرمود منم که قرآن ناطقم؟ آیا در قرآن نسبت به حق الناس کم التفات شده است؟ آیا ائمه معصومین ناقض قرآنند؟
آیا قرآن نمیفرماید: وای بر کم فروشان - وای بر نمازگزاران - وای بر دروغگویان
آیا خداوند خودش را استهزاء میکند؟ هر چه خواهیم بکنیم از ظلم به هموطن و جماد و نبات و حیوان بعد در جوار معصوم دفن شویم و به بهشت برویم؟ گناهان کبیره انجام دهیم و بدون توبه قلبی و صرف لقلقه زبان و با پختن آش نذری با پول حرام و شبه ناک مورد شفاعت قرار بگیریم؟
مگر به ما نرسیده است که امام صادق علیه السلام آن مرد را که با دزدی شکم یتیمان را پر میکرد و میگفت هر بدی یک سیئه است و هر خوبی 10 حسنه و میگفت چهار نان دزدیدم میشود چهار سیئه و به چهار یتیم دادم چهل حسنه پس من الان دارای 36 حسنه میباشم و امام او را لعن کرد و وعده عذاب الهی به وی داد.
آیا زندگی ما دارای اینچنین شبهاتی نیست؟ آیا گران فروشی و کم فروشی نمیکنیم و از درآمد حاصله در مسیر خمس و صدقه و یتیم خانه ها و برپایی حسینیه و ساخت مدرسه و مسجد خرج نمیکنیم؟
آیا در مذهب شیعه عباداتمان با لباس غصبی ، در مکان غصبی ، وضو با آب غصبی و از این دست باعث بطلان عمل نمیشود؟
************
برای تنویر احادیث ذیل و یک داستان را نمونه آوردم که خود هر شخص میتواند هزاران نمونه دیگر را بیابد.
امام باقر عليهالسلام فرمود : شهادت در راه خدا كفاره هر گناهى است مگر بدهكارى مالى كه كفاره آن اداى آن ، يا پرداختش به وسيله آشنا و همراه او يا بخشش طلبكار .
أبو سعيد خدرى مىگويد : از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم مىفرمود :خداوندا پناه به تو از كفر و بدهكارى ، عرضه داشتند : يا رسول اللّه ! آيا بدهى انسان با كفر برابر است ؟ فرمود : آرى .
امام صادق عليهالسلام فرمود : دزدان سه نفرند ، منع كننده زكات و آن كس كه عدم پرداخت مهر زنان را حلال شمارد و هر كس كه پولى قرض كند و نخواهد آن پول را به صاحبش برگرداند .
در حديث مناهى از رسول اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمده : كسى كه حق صاحب حقى را امروز و فردا كند ، در حالى كه به پرداخت آن قدرت دارد ، هر روز در پروندهاش معادل گناه يك گمركچى دولت ظالم ثبت مىشود .
مردى از انصار فوت كرد در حالى كه دو دينار بدهكار بود ، نبى اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بر او نماز نخواند ، تا بعضى از اقوامش ضامن اداى دين او شدند ، آن گاه رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بر او نماز خواند.
أبو ثمامه يكى از شيعيان حضرت جواد عليهالسلام است ، به آن جناب عرضه داشت : مىخواهم معتكف مكه و مدينه شوم ، ولى بدهكارم ، حضرت فرمود : به منطقه خود برگرد تا بدهى خود را بپردازى ، سعى كن خدا را با قرض داشتن ملاقات نكنى كه مؤمن خيانت نمىكند.
حضرت صادق عليهالسلام مىفرمايد : شديدترين حال انسان در قيامت وقتى است كه مستحقين زكات و خمس جلوى انسان را بگيرند و بگويند : خداوندا ! اين شخص خمس يا زكات ما را به ما نپرداخته ، پس خداوند از حسنات اين شخص به آنها عوض مىدهد.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اهل آتش از بوى چهار نفر در اذيت و آزارند ، اينان از حميم جهنم مىآشامند و فريادشان به واويلا بلند است ، يكى از آنها در صندوقى از آتش است و آن كسى است كه از دنيا رفته و حقى از حقوق مردم برگردن او مانده.
امام صادق عليهالسلام مىفرمايد : كسى كه حق مؤمنى را حبس كند خداوند وى را در قيامت پانصد سال سر پا نگاه مىدارد ، در حدى كه از رگهايش خون بريزد ، سپس يك منادى از جانب حق ندا كند ، اين ستمگرى است كه حق مؤمن را حبس كرده ، آن گاه به مدت چهل روز او را توبيخ كنند ، سپس به آتش ببرند.
امام صادق عليه السلام میفرماید : كسي كه به پدر و مادرش - كه در حق او ستم كردهاند - به چشم كينه بنگرد، خدا هيچ نمازي را از او نمي پذيرد. (پی نوشت: یادمان باشد اگر نماز پذیرفته شد مابقی اعمال بررسی میگردد.)
***********
در كتاب « الواعظ » نوشته عالم بافضيلت حاج شيخ محمّد على ربانى اصفهانى که در چند جلد تدوين شده و محصولى از آيات قرآن و روايات است ، آورده است :
دو نفر تصميم قطعى گرفتند خود را براى ديدن ولىّ زمان امام دوازدهم آماده كنند ، به تزكيه نفس مشغول شدند ، چون در خود لياقت زيارت آن جناب را يافتند به مكه شتافتند ، يكى از آنان به وقت طواف به محضر مقدس ولى امر رسيد ، عرضه داشت : اگر اجازه بفرماييد دوستم نيز خدمت شما برسد ، حضرت فرمود :
او لايق ديدار من نيست ؛ زيرا در راه سفر به مكه به زمين گندمزارى رسيديد ، او يك دانه گندم از خوشه چيد براى اين كه ببيند گندم رسيده يا هنوز خام است ، پس از بررسى كردن ، آن يك دانه گندم را به همان زمين انداخت ، كسى كه بدون اذن صاحب مال به مال دستدرازى كند لايق ديدار حجت خدا نيست !!
***********
... و خدایی قاسم و منتقم در همین نزدیکی در کمین است
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ (سوره الفجر - 14)
توان و بضاعتم اندک است، ولی خدایی بزرگ دارم.